Als kind was ik geinteresseerd in de bevolking van verschillende landen. Met familieleden in buitenland, kreeg ik boeiende foto’s te zien van landen en hun bevolking. In de atlas van opa keek ik waar ik heen zou gaan. Nooit gedacht dat ik dat allemaal op de fiets zou doen.
De ontmoetingen met de mensen zijn onvergetelijk. Tijdens het fietsen is het voor mij niet moeilijk om met de plaatselijke bevolking in contact te komen. Het zijn gewoon mensen, zoals jij en ik. Ik fotografeer het liefst de bevolking van een land.
Al jarenlang maak ik fietstreizen met John Telleman. Voor het fotograferen van de bevolking moeten flinke bergen verzet worden. Op de moeilijke momenten is er vaak een gastvrije man of vrouw, die je laat vergeten dat het een zware dag was. “Door het fietsen over moeilijk toegankelijke wegen, kijk ik met andere ogen naar de bevolking”. Ze leven en werken in harde omstandigheden. De mensen ontvangen je met een lach en zorgen dat je je thuis voelt.
De eerste indrukken blijven me bij. De ontmoetingen met de mensen vergeet ik nooit meer. Het contact maken, begrip voor elkaar hebben, proberen communiceren in een vreemde taal, emoties zoals lachen en huilen, en de hartverwarmende gastvrijheid. Van elke reis word je wijs of wijzer. Je leert van de bevolking.
De foto’s op de website geven een meeslepend beeld van een kleurrijke bevolking in hun leefomgeving. Lachende hardwerkende vrouwen, een islamitische gebedsgenezer, en nieuwsgierige kinderen.
Ik exposeerde eerder foto's tijdens de fiets en wandelbeurs en in diverse bibliotheken.